Η εγκατάσταση φυσικού αερίου σε ένα μικρό ή περιορισμένο διαμέρισμα αποτελεί μια ιδιαίτερη σπαζοκεφαλιά για τους μηχανικούς. Σε αντίθεση με τις μεγάλες κατοικίες, όπου οι επιλογές τοποθέτησης του εξοπλισμού είναι άφθονες, τα compact διαμερίσματα απαιτούν χειρουργική ακρίβεια. Η έλλειψη διαθέσιμου χώρου στους τοίχους, τα στενά μπαλκόνια, οι περίπλοκες εσωτερικές διαρρυθμίσεις και η ανάγκη για τη διατήρηση της αισθητικής του χώρου αναγκάζουν τους μελετητές να αναζητήσουν έξυπνες, μη συμβατικές λύσεις που εξασφαλίζουν τη μέγιστη λειτουργικότητα χωρίς να θυσιάζουν την ασφάλεια.
Η πρώτη μεγάλη πρόκληση αφορά τη χωροθέτηση του επίτοιχου λέβητα. Ο λέβητας φυσικού αερίου πρέπει να τοποθετηθεί σε σημείο που να επιτρέπει την εύκολη πρόσβαση για συντήρηση, να τηρεί τις προβλεπόμενες αποστάσεις ασφαλείας και να διευκολύνει την έξοδο της ομοαξονικής καμινάδας προς το περιβάλλον. Σε μικρά διαμερίσματα, τα μπαλκόνια είναι συχνά ανύπαρκτα ή εξαιρετικά στενά. Μια δημοφιλής λύση είναι η χρήση ειδικών compact επίτοιχων λεβήτων εξωτερικού χώρου με ενσωματωμένη αντιπαγετική προστασία, οι οποίοι μπορούν να τοποθετηθούν ακόμη και σε μια γωνία του μπαλκονιού χωρίς να εμποδίζουν την κίνηση. Αν ο εξωτερικός χώρος δεν επαρκεί, ο λέβητας μπορεί να εγκατασταθεί σε εσωτερικό χώρο, όπως η κουζίνα, εντοιχισμένος μέσα σε ένα ειδικά σχεδιασμένο ντουλάπι που αερίζεται επαρκώς, ώστε να «εξαφανίζεται» οπτικά.
Η χάραξη της διαδρομής των σωληνώσεων (όδευση) αποτελεί το επόμενο κρίσιμο βήμα. Οι σωλήνες του φυσικού αερίου είναι από τη φύση τους δύσκαμπτοι και, για λόγους ασφαλείας, πρέπει να είναι εμφανείς ή εύκολα προσβάσιμοι, γεγονός που δυσκολεύει την ενσωμάτωσή τους στη διακόσμηση. Σε περιορισμένους χώρους, οι μηχανικοί αποφεύγουν τις μεγάλες διαδρομές στους τοίχους και προτιμούν να οδηγούν τους σωλήνες ψηλά, κοντά στην οροφή, κρύβοντάς τους πίσω από κομψές ψευδοροφές από γυψοσανίδα. Στις περιπτώσεις αυτές, η νομοθεσία επιβάλλει τη χρήση συνεχόμενων σωλήνων χωρίς ενώσεις (ραφές) μέσα στην ψευδοροφή, καθώς και την τοποθέτηση περσίδων εξαερισμού για την αποφυγή συγκέντρωσης αερίου σε περίπτωση απρόβλεπτης διαρροής.
Ένα άλλο δομικό πρόβλημα στα παλαιότερα ή μικρά διαμερίσματα είναι η σύνδεση του νέου συστήματος θέρμανσης με τα υφιστάμενα σώματα καλοριφέρ. Συχνά, τα παλαιά διαμερίσματα λειτουργούσαν με μονοσωλήνιο ή δισωλήνιο σύστημα κεντρικής θέρμανσης, του οποίου οι σωληνώσεις είναι θαμμένες στο πάτωμα και συνδέονται με τα διπλανά διαμερίσματα. Η αποκοπή από αυτό το δίκτυο απαιτεί τη δημιουργία ενός νέου, αυτόνομου εσωτερικού κυκλώματος νερού. Για να αποφευχθεί το σκάψιμο των δαπέδων –το οποίο θα καθιστούσε το διαμέρισμα μη κατοικήσιμο για μέρες– οι τεχνικοί εφαρμόζουν την τεχνική της εξωτερικής όδευσης των υδραυλικών σωλήνων. Χρησιμοποιούνται λεπτοί, εύκαμπτοι σωλήνες πολυστρωματικού υλικού ή χαλκού, οι οποίοι τοποθετούνται χαμηλά στο σοβατεπί και καλύπτονται με ειδικά διακοσμητικά κανάλια.
Η ενσωμάτωση της κουζίνας αερίου στο ίδιο compact δίκτυο προσθέτει έναν επιπλέον βαθμό δυσκολίας. Πολλοί ιδιοκτήτες μικρών διαμερισμάτων επιλέγουν να συνδέσουν και τις εστίες μαγειρέματος με το φυσικό αέριο για μεγαλύτερη οικονομία. Αυτό σημαίνει ότι ο σωλήνας πρέπει να φτάσει μέχρι το κέντρο της κουζίνας. Σε αυτή την περίπτωση, χρησιμοποιούνται πιστοποιημένοι εύκαμπτοι ανοξείδωτοι σωλήνες με επένδυση, οι οποίοι επιτρέπουν την εύκολη μετακίνηση της συσκευής για καθαρισμό και διέρχονται με ασφάλεια πίσω από τα έπιπλα της κουζίνας, μακριά από θερμές επιφάνειες και ηλεκτρικά καλώδια.
Η επιτυχής εγκατάσταση φυσικού αερίου σε μικρούς χώρους αποδεικνύει ότι το μέγεθος ενός διαμερίσματος δεν αποτελεί εμπόδιο για την ενεργειακή του αναβάθμιση. Με έξυπνο μηχανολογικό σχεδιασμό, τη χρήση compact συσκευών τελευταίας τεχνολογίας και τη δημιουργική αξιοποίηση των αρχιτεκτονικών στοιχείων του σπιτιού, είναι εφικτό να αποκτήσετε ένα πλήρως αυτόνομο, ασφαλές και εξαιρετικά αποδοτικό σύστημα θέρμανσης, αφήνοντας κάθε τετραγωνικό μέτρο του σπιτιού σας ελεύθερο για να το απολαμβάνετε.
Αυτα ειναι ολα οσα πρεπει αν ξερετε για εγκατασταση φυσικου αεριου